دلواپس
دلواپس کدامین ستاره ای
که هر شب
- در سماع عارفانه ات -
بر دایره ی ماه می کوبی
و کهکشانی پرنده را
به خانقاه چشمهایت پناه می دهی
دلواپس کدامین ستاره ای
که با ((یاهو))ی قلندرانه ات
گیسوی پریشان باران را
از ابرهای سربی عطش
آویخته ای.
و سرود رویش گل سرخ را
به گوش زمین می خوانی
آه.....
ای یادگار لحظه های پر شکوه انتظار
من مسافر بی کرانه های آسمانم
با من بگو
دلواپس کدامین ستاره ای